1978 Gibson Les Paul Standard Tobacco Burst Vintage

1978 Gibson Les Paul Standard Tobacco Burst Vintage Kto zna mojego osobistego Les Paula - takiego samego, ale o rok starszego, też tytoniowego z obu stron, ja przewaliłem przez ręce kilkaset Les Pauli z racji swojego zawodu i występów i zrozumiałem, że dla mnie osobiście nie ma nic lepszego niż ten okres, ponieważ tylko w krótkim odcinku połowy-końca lat 70. w standardach montowano podstrunnicę z palisandru. Pełną historię o moim LP z 77 roku możecie przeczytać tutaj - http://forum.guitarplayer.ru/index.php?topic=336012.0 Wiele osób prosiło mnie, żebym przywiózł podobną na sprzedaż, bo swojej nie sprzedaję, i w końcu przywiozłem) okazała się naprawdę na poziomie, nawet pomimo tego, że zainstalowano w niej przetworniki Seymour Duncan Hot Rodded Humbuckers (oryginalny przy gryfie jest w komplecie, a przy mostku to otwarty oldschoolowy Seymour Duncan, ale w zasadzie mogę zamontować dowolne przetworniki na życzenie klienta). Oferowano mi wymiany na R9 itp.... Każdy, kto słuchał gitary, odkrywał w niej swój własny dźwięk. Tak więc jedna osoba skręciła ton na zero przy gryfie i zagrała mi Money For Nothing idealnie równo z nagraniem studyjnym Dire Straits. Inna – Cinderella. Ja oczywiście Page'a i Slasha. Standardy z lat 70. ze wszystkimi oryginalnymi częściami są bardzo dużą rzadkością i często kosztują więcej niż customy, a rzadziej się trafiają i sprzedają, co mnie dziwi, od 4000-5000 $, a czasem nawet drożej, nawet w USA. Co jeszcze dziwi – praca potencjometrów – idealnie, nic nie trzeszczy i płynnie zwiększa ton i głośność na obu przetwornikach. Szczerze mówiąc, jestem w szoku, jak wszystko mogło się tak zachować!!! To wyraźny wskaźnik wysokiej jakości montażu instrumentu, skoro do dziś tak idealnie stroi i brzmi pod każdym względem. Brzmienie jest bardzo głębokie. Jeszcze jedna rzecz – kiedy grasz na przesterze i musisz przejść na czysty kanał, a nie masz np. footswitcha – używamy pokrętła głośności i skręcamy je prawie do zera. Prawdziwy Gibson będzie dawał krystaliczne brzmienie z lekkim luzem. I tak!!! Krystaliczny czysty dźwięk jest nawet na gainie z niemal wykręconą głośnością, szczególnie przy gryfie. Najważniejsze dla mnie – LP musi mieć łobuzerskie, luźne, rozluźnione brzmienie! Wtedy to jest prawdziwy Gibson! To wszystko otrzymujemy na tym LP grając na DOWOLNYM sprzęcie, czy to Mesa Mark V, Marshall czy Soldano czy coś jeszcze. Przy nagrywaniu brzmi tak samo jak przy graniu na żywo! Z innymi gitarami trzeba się męczyć, kręcić gałkami... tutaj wszystko jest idealne – po prostu włączyłeś i grasz. Nigdy nie miałem tak, żeby wziąć gitarę i od razu napisać piosenkę. Teraz, kiedy tylko biorę do rąk swojego LP i tego – nuty same biegną, wszystko pisze się łatwo i bez przymusu. Możecie uważać mnie za kogo chcecie, ale uważam, że gitara ma swoją duszę, jak człowiek, ma emocje, nastrój, i tutaj mój wewnętrzny świat muzyczny jest w pełni dopełniany przez świat tej gitary. Nie wiem, słowami nie da się tego wyjaśnić. Jeśli na przykład – bierzesz gitarę, nagrywasz solówkę z dżemem i brzmi ona idealnie, a wszystkie nuty są w punkt i z duszą. Ta gitara zapewni nowemu właścicielowi styl oldschool – classic rock. Specyfikacji myślę, że nie warto rozpisywać... ale jest jeden ważny moment - korpus w tej, w przeciwieństwie do mojej, nie jest kanapką, a JEDNYM KAWAŁKIEM! Czyli ma więcej sustainu. Gryf z trzech kawałków klonu, podobnie jak top, ale łączenia w ogóle nie są widoczne, nawet pomyślałem, że top jest jednoczęściowy, ale potem jednak znalazłem łączenia pod określonym światłem i kątem patrzenia, kawałki są idealnie równe - wtedy jeszcze drewno w Gibsonie dobierali dobrze, nie to co teraz. Gitara jest w całkiem dobrym stanie jak na swój wiek prawie 40 lat, zobaczcie zdjęcia, są oczywiście ślady użytkowania, ale nic brutalnego, progi na gitarze są oryginalne, zużycie jest, ale można na nich jeszcze grać i grać, maskownica nawet się zachowała, a futerał oryginalny jest w całkiem niezłym stanie jak na 40 lat. Gitara jest ustawiona, wypolerowana, czeka na swojego nowego właściciela do pisania hitów! Przedstawię Wam recenzję mojego takiego samego LP z 77 roku Można też posłuchać gitary z 77 roku w miksie tutaj https://soundcloud.com/ladkor/ladkor-rnr-flash-instrumental Są bardzo podobne. Ścieżki zostały nagrane na jednej gitarze, więc można zrozumieć zarówno rytm, jak i solówkę w różnych pozycjach przetworników. Gitara znajduje się w Dniepropietrowsku! Można posłuchać na dobrym sprzęcie lampowym do wyboru — Mesa Boogie, Marshall, Engl.... Dostarczę w dowolne miejsce na świecie