1973 Gibson Les Paul Custom Hetfield Black Iron Cross Uncle Milty Metallica UM73

1973 Gibson Les Paul Custom Hetfield Black Iron Cross Uncle Milty Metallica UM73 Cóż tu powiedzieć... sami wszystko widzicie! To marzenie, które sam dla siebie zrealizowałem. Kiedy dopiero zaczynałem zajmować się gitarami, zobaczyłem tę gitarę; przez 6 lat widziałem 3-4 egzemplarze, przy czym nie wykluczam, że to były te same, może na świecie istnieją tylko dwie albo nawet jedna, a druga jest u Heta. Jak to mówią, "taką mam tylko ja i Hetfield" =))) Dlaczego tak jest? Rzecz w tym, że Gibson NIGDY nie wypuścił Iron Cross. James miał Les Paul Custom z 1973 roku (absolutnie taki sam jak ten z 73 roku z korpusem typu sandwich, klonowym topem i trzyczęściowym mahoniowym gryfem oraz hebanową podstrunnicą), sam go zmodyfikował w latach 80., a mianowicie przytwierdził maltański krzyż i namalował paski; ślady zużycia oczywiście powstały naturalnie przez lata aktywnego grania na tej gitarze, z czasem wydrapał UM73 - Uncle Milty 73 (rok modelu Custom) z tyłu korpusu, zainstalował metalowe progi Jumbo, przeniósł 3-pozycyjny przełącznik do jednego z potencjometrów głośności, odłączając górny przełącznik 3-pozycyjny, zainstalował mosiężne siodełko, zamontował blokowane klucze Sperzel, przetworniki EMG 81/60 itd. Tak powstał tak zwany Uncle Milty - później model nazwano Iron Cross. Dlaczego? Otóż Hetfield i Gibson nie doszli do porozumienia w sprawie produkcji reedycji UM73, więc oficjalnego wydania nie było i nie ma, ale ESP z radością podjęło się reedycji Uncle Milty - wzięli specyfikację Gibsona Hetfielda, sztucznie go postarzyli, zainstalowali wszystko to, co Hetfield zamontował na gitarze, i wydali ją w 2009 roku w limitowanym nakładzie 100 sztuk na cały świat - model nazywał się ESP Iron Cross James Hetfield Signature Series Guitar 2009 Distressed Black, z ceną street price - 11000 $, gitary zostały sprzedane pierwszego dnia wśród dealerów. Biorąc pod uwagę inflację, gitara kosztowałaby teraz około 15 k $ , jednak gitary znajdują się w prywatnych kolekcjach i kolekcjonerzy rzadko chcą się z nimi rozstawać nawet za 15 000 $. ESP wypuściło później bardziej przystępną ESP Iron Cross w kolorze białym, w cenie 4-5 k, sprowadzałem taką na zamówienie - bardzo wysokiej jakości gitary, ale one też zaczynają drożeć, no i to jednak nie jest Uncle Milty... Ogólnie rzecz biorąc, faktem jest, że takich gitar NIE MA nigdzie w sprzedaży, a jeśli się pojawiają, to schodzą z aukcji po szalonych cenach. Zapłaciłem 2,5 k tylko za rezerwację tej gitary, z jej późniejszym pełnym wykupem =)) I polowałem na nią bardzo długo. Odebrałem od miłośnika Metallica, facet to prawdziwy fan i kolekcjoner, bardzo sympatyczny człowiek, o gitarę dbano i prawie na niej nie grano. Co jest w niej takiego??? Pierwsza rzecz, za którą uganiają się kolekcjonerzy - waga! Nawet mimo ogromnego metalowego krzyża, waga gitary wynosi około 4 kg, co rzadko zdarza się w Gibsonach z końca lat 60. i 70. No i gitara wykonana jest dokładnie tak, jak gitara samego Papy Heta! Mianowicie lutnik z USA wykonał wszystkie postarzenia, a także zrobił z gitarą wszystko to, o czym pisałem powyżej: - blokowane klucze Sperzel w kolorze złotym - blokady paska Shaller w kolorze złotym - przetworniki EMG 81/60 ze złotymi i postarzonymi puszkami - metalowe progi Jumbo 22 XJ Stainless Frets - mosiężne siodełko - brass nut - przeniesiony na dół 3-pozycyjny przełącznik - prawidłowy "Dummy" Toggle Switch - metalowy maltański krzyż i taśma wzdłuż korpusu - postarzenia - wykończenie ORYGINALNE, gitara nie była lakierowana ponownie, co jest BARDZO ważne dla jej wartości. Swoją drogą, ESP ma inne inkrustacje, żeby nie ścierać się z Gibsonami w sądach, a tutaj są właśnie takie, jak trzeba - kwadratowe i perłowe! A sama elektronika składa się z dwóch potencjometrów głośności i jednego wspólnego tonu. No i ta gitara to vintage wyprodukowany w USA, a nie nowa Japonia. Więc plusy są oczywiste, przy tym oprócz tego, że wydanie wygrywa ceną - teraz do Nowego Roku ustalam cenę o 20% niższą od najniższej ceny ESP Iron Cross z 2009 roku (tych, których jest 100 sztuk na świecie). Myślę, że warto złapać okazję! Gitara będzie tylko drożeć! Kilka ciekawostek: Niektóre źródła podają, że paski na gitarze są wyścigowe, ale jak dla mnie przypominają taśmę krzyża orderowego Iron Cross (Żelazny Krzyż) – orderu ustanowionego w 1813 roku dla uczczenia wyzwolenia Niemiec spod władzy Napoleona, właściwie sam maltański krzyż na gitarze tworzy tę kompozycję jako jedną całość. Jak pisałem powyżej, firma ESP, której endorserem jest Hetfield, dwukrotnie wydała sygnowane gitary Jamesa z takim designem (czarną ze złotym krzyżem i białą z czarnym krzyżem) właśnie pod nazwą Iron Cross, chociaż oryginalny instrument nazywał się inaczej. Prawdziwa nazwa prototypu wraz z rokiem produkcji gitary została zakodowana w skrócie UM 73, wydrapanym na tylnej stronie gitary i oznaczała Uncle Milty — pseudonim sceniczny amerykańskiego komika Miltona Berle'a. Wszystko dlatego, że gitara miała bardzo gęste brzmienie, a angielski przymiotnik Burly (gęsty, potężny) brzmi podobnie do nazwiska komika. Oto na stronie kolekcjonerów opis OSOBISTEGO UM73 Papy - http://www.guitarscollector.com/2003---gibson-les-paul-custom--iron-cross---1973-.html Tam również można obejrzeć tego Customa z młodym Hetem bez krzyża, a później z krzyżem, tego samego. A oto właśnie osobisty UM73 Hetfielda z przodu i z tyłu, możecie porównać, jak dokładnie wszystko jest zrobione Jeśli chodzi o brzmienie - najlepszy Custom, jaki miałem, Customy z początku lat 70. same w sobie kosztują co najmniej 5000 USD, a to minimum, są ciężkie, a ten waży około 4 kg, sustain - bomba, zwartość brzmienia jest powalająca, wszystko działa jak w zegarku, bo progi są nowe, wygoda fantastyczna, bierzesz gitarę i nie chcesz jej odłożyć przez kolejne kilka godzin, aż zaczną boleć palce =)) nie ma ani jednego minusa, poza tym w komplecie jest właśnie futerał ESP z wycięciem w kształcie gitary Heta. Wszystko w gitarze jest idealne! Będzie interesująca zarówno dla fanów Metalliki, jak i kolekcjonerów gitar oraz gitarzystów, gitara to bomba, i jeśli o takiej marzyliście - uwierzcie, jest warta każdego centa!!! I wiem na pewno, że jeśli sprzedam tego LP, to od razu usiądę do poszukiwań takiego samego, i nie ważne, ile lat na to poświęcę! Gitara w doskonałym stanie, nie ma na niej pęknięć, wszystkie postarzenia są takie jak u Heta. W zestawie futerał. Gitara znajduje się w Dniepropietrowsku! Można posłuchać na dobrym sprzęcie lampowym do wyboru — Mesa Boogie, Marshall, Engl…. Dostarczę w dowolne miejsce na świecie