Kirk Hammett: Gibson ES-335 o przydomku - “The Monolith”
Tłumaczenie automatyczne. Rosyjski oryginał
„Szczerze mówiąc, to prawdopodobnie moja druga najlepiej brzmiąca gitara”: Greeny na zawsze pozostanie największą dumą Kirka Hammetta, ale ten niezwykle rzadki Gibson ES-335 z 1959 roku depcze mu po piętach — i kryje się za nim interesująca historia
Co może być rzadsze niż słynne modele Burst albo najrzadsze korinowe Flying V i Explorer? Okazuje się, że istnieje instrument, który Kirk Hammett stawia niemal na równi z Greeny — a jest nim czarny Gibson ES-335 z 1959 roku, wyprodukowany w niewielkim nakładzie.
Choć szersza publiczność zna Hammetta jako gitarzystę Metalliki, wśród kolekcjonerów jest znany nie mniej niż na scenie. Jego główną „gwiazdą kolekcji” jest Greeny, legendarny Les Paul z 1959 roku, który wcześniej należał do Petera Greena, a później do Gary'ego Moore'a. Ale jego zbiór nie ogranicza się do jednego instrumentu: są tam złote Les Paule z lat 50., rzadkie korinowe modele oraz gitary, na których grał na scenie na całym świecie.
Opowiada o tym nowa książka The Collection: Kirk Hammett — prawie 400 stron zdjęć i historii o najbardziej unikalnych instrumentach muzyka.
Jedną z najbardziej niezwykłych gitar w książce jest właśnie czarny ES-335 z 1959 roku — fabryczny lakier, który w tamtym czasie prawie nie występował. Według szacunków kolekcjonerów, takich egzemplarzy mogło przetrwać zaledwie dwa lub trzy.
Dla Hammetta takie rzeczy to prawdziwe skarby:
„Zawsze ciągnęło mnie do instrumentów, które występują w pojedynczych egzemplarzach. Takie rzeczy nigdy nie tracą na wartości. Ale nie trzymam ich dla pieniędzy — po prostu są niesamowicie fajne”.
Kirk szczególnie ceni czarne Gibsony:
„Czarna gitara jest jak czarne ubranie. Uniwersalna, mocna, bezpośrednia i bez zbędnych słów”.
Swoje przydomek gitara też otrzymała nieprzypadkowo: instrument jest przechowywany w masywnym futerale z napisem “The Monolith”, i sam Hammett teraz nazywa tak również gitarę:
„Ponieważ jej brzmienie jest po prostu gigantyczne”.
Gitara jest praktycznie w oryginalnym stanie, poza małym kawałkiem taśmy izolacyjnej, którym Kirk zakrył ostry róg maskownicy. Nosi też ślady występów:
„Widać po niej, że grałem na koncertach — pot zostawia ślady. Ale jej brzmienie jest niesamowite. Szczerze mówiąc — to prawdopodobnie moja druga najlepiej brzmiąca gitara”.
Instrument trafił do niego z Londynu, ale wcześniej był w Chicago — i najprawdopodobniej właśnie można go zobaczyć na zdjęciu ze stoiska Gibson na wystawie NAMM w 1959 roku.
Hammett przyznaje, że od dawna chciał czarnego 335 — po tym, jak zobaczył podobnego u Keitha Richardsa:
„Ten 335 w ogóle nie wpada w sprzężenia. Grałem na nim głośno, brudno — i wszystko wytrzymuje. Brzmienie jest ogromne, gęste. Jakby grały naraz dwie gitary”.