🔥 Joe Perry: „Gitara na bezludną wyspę” – Fender/Warmoth

Jak Joe Perry stworzył legendarną hybrydę Fender/Warmoth, która przetrwała ogień, mróz i dziesięciolecia tras koncertowych

Kulisy mocno zmodyfikowanej — a nawet przypalonej — gitary Fender/Warmoth, którą Joe Perry nazywa swoją „gitarą na bezludną wyspę”

„Na tej gitarze mogę zrobić niemal wszystko”.

Każdy gitarzysta ma taki instrument, bez którego nie wyobraża sobie swojej muzyki. Dla Joe Perry’ego takim instrumentem stała się gitara znana jako Burned Strat. Od małych scen klubowych po występy na MTV — ta hybryda Fender/Warmoth towarzyszyła muzykowi przez długie lata. To instrument tak osobisty dla Joe Perry’ego, że nazywa go swoją „gitarą na bezludną wyspę” — tą jedyną, na której można „zrobić niemal wszystko”.

W wywiadzie dla magazynu Guitar World Joe Perry wspomina historię powstania tej gitary i zauważa, że nawet po dekadach występów i modyfikacji pozostaje ona swego rodzaju „niedokończonym projektem”.

„Pomysł na złożenie tej gitary pojawił się w okresie, gdy odszedłem z zespołu. Wtedy odłożyłem większość moich gitar z Aerosmith i zbudowałem ten instrument z części Warmoth” — opowiada Joe Perry. „Znów grałem w klubach i małych teatrach, jeździliśmy po kraju vanem i po prostu występowaliśmy. W pewnym sensie ta gitara odzwierciedlała moją ówczesną filozofię: odejść od całej historii z Aerosmith i skupić się na jednym instrumencie, który sam złożyłem”.

Kontynuuje: „Po tej gitarze od razu widać, że była dużo używana. Miałem wtedy mnóstwo koncertów i z czasem wyrobiła sobie swój własny charakter, brzmienie i wygodę. Miała leworęczny gryf i korpus, i przez trzy lata była moją główną gitarą. Kiedy nadszedł czas, by znów wyruszyć w trasę z Aerosmith, pomyślałem: „chyba zabiorę ją ze sobą”, ponieważ wiele dla mnie symbolizowała — miała świetne brzmienie i idealnie leżała w dłoniach”.

Na początku lat 2000. Joe Perry wraz ze swoim technikiem gitarowym postanowił zbudować kolejną wersję Burned Strat — aby zachować oryginalny instrument.

„Nie chciałem ryzykować i zabierać oryginalnej gitary w podróże, obawiając się, że coś się jej stanie lub że może zginąć. Dlatego około 2001 roku wraz z technikiem złożyliśmy kolejną — zgodnie z tą samą filozofią. Po prostu różne części i komponenty złożone w całość”.

Opowiadając o tym, co czyni Burned Strat prawdziwie unikalną, Joe Perry wyjaśnia:
„W zasadzie to wciąż ten sam instrument — korpus Fender i gryf Warmoth. Ale przypomina już prawdziwy relic: wymieniałem przetworniki, ramię tremolo i mostek. Nawet przyciąłem część korpusu, żeby gitara była wygodniejsza. A pewnego razu włożyłem ją na noc do zamrażarki, a potem przejechałem po lakierze palnikiem gazowym — żeby powłoka popękała. To niejako przyspieszyło proces starzenia, a gitara zyskała wygląd, który zazwyczaj pojawia się po wielu latach”.

Później muzyk zmodernizował również system tremolo, instalując mostek Vega-Trem. Co więcej, Joe Perry użył narzędzia Dremel do dodatkowych przeróbek.

„Po prostu chciałem trochę poprawić niektóre detale — uczynić ją jeszcze bardziej »moją«” — mówi Joe Perry. „Teraz mogę robić dive-bomby na tremolo i używać go jako jeszcze jednego instrumentu muzycznego. Ale jednocześnie mogę uzyskać klasyczne, miękkie wibrato”.

Niedawna wymiana przetworników na parę Seymour Duncan P-Rails znacznie poszerzyła możliwości brzmieniowe gitary.

„Każdy z tych przetworników łączy w sobie P90 i przetwornik w stylu Strat, a wszystko to mieści się w slocie humbuckera. Przeszliśmy z trzech przetworników na dwa, ale dzięki ich konstrukcji faktycznie uzyskaliśmy cztery różne tryby. Za pomocą dodanych mikroprzełączników można wybierać różne kombinacje. Mogę używać przetworników osobno lub razem, a przełącznik pozwala wybrać potrzebny wariant w odpowiednim momencie. Na tej gitarze naprawdę mogę zrobić niemal wszystko”.

Niedawno Joe Perry użył Burned Strat podczas ceremonii MTV Video Music Awards, występując razem ze Stevenem Tylerem i Yungbludem, a także wykorzystał ją przy nagrywaniu nowego wspólnego wydawnictwa Aerosmith — EP One More Time.

„Wszystko, co słyszycie na nagraniu, zagrałem właśnie na tej gitarze i przy użyciu zaledwie kilku pedałów” — mówi Joe Perry. Zauważa również, że nietypowa kombinacja strun i szerokie progi pozwalają na wygodne podciąganie nut — nawet mimo tego, że z wiekiem zaczyna dawać o sobie znać artretyzm.

„Na ten moment pozostaje ona moją »gitarą na bezludną wyspę«. I najprawdopodobniej tak już zostanie… chociaż oczywiście nigdy nic nie wiadomo” — śmieje się Joe Perry.