„Dlaczego potrzebujesz aż tylu gitar?” — Joe Bonamassa o prawdziwej filozofii kolekcjonowania i zachowaniu historii muzyki
Tłumaczenie automatyczne. Rosyjski oryginał
Kiedy ludzie pytają: „Po co ci tyle instrumentów?» — po prostu nie rozumieją, co znaczy być prawdziwym kolekcjonerem. Joe Bonamassa jest przekonany: kolekcjonowanie nie polega na ilości, lecz na odpowiedzialności, zachowaniu i szacunku do historii.
Jeden z najbardziej znanych bluesowych gitarzystów współczesności otwarcie przyznaje, że pasja do sprzętu vintage stała się dla niego czymś więcej niż tylko hobby. Mówi szczerze: tak, jest uzależniony od kupowania rzadkich instrumentów — i wcale się tego nie wstydzi.
Dom Bonamassy, nazwany Nerdville, od dawna zyskał reputację pełnoprawnego muzeum. Jedyna różnica — nie można kupić tam biletu. Fani mogą jedynie domyślać się, jakie najrzadsze wzmacniacze i gitary kryją się za jego drzwiami.
„Żyję dosłownie jak w muzeum” — mówi spokojnie w wywiadzie dla CBS Mornings. — „Rano mogę parzyć kawę obok wzmacniacza tweedowego i dla mnie jest to absolutnie normalne”.
Zakupy Joe regularnie stają się wydarzeniem w mediach społecznościowych: czy to legendarny SLO 100, który należał do Gary'ego Moore'a, czy Dumble Super Overdrive, wcześniej odgrywający kluczową rolę w brzmieniu Lowella George'a. Te nabytki kosztują ogromne pieniądze, ale dla Bonamassy ważniejsze jest co innego — historia, która stoi za każdym przedmiotem.
„Każdy instrument jest unikalny” — wyjaśnia. — „Kiedy pytają mnie: „Po co ci tyle?” — ludzie nie rozumieją, że kolekcjoner to kustosz. Nie jesteś tylko właścicielem rzeczy. Zachowujesz je i wciąż używasz”.
Właśnie dlatego Joe tak kocha gitary i wzmacniacze. Nie stoją one tylko na półkach — one pracują. Gra na nich na scenie i w studio, udowadniając, że nawet instrumenty, które mają prawie 75 lat, mogą być aktualne, potężne i inspirujące dzisiaj.
„Kiedy patrzę na Gibson Les Paul Standard z 1959 roku lub na Fender Stratocaster z 1954 roku, myślę: „Wow”. Każdy element — od śrub po kondensatory — został stworzony tutaj, ręcznie, z niesamowitą dbałością o detale” — kontynuuje.
Policzyć, ile pieniędzy Bonamassa wydał na swoją kolekcję przez lata, mógłby chyba tylko matematyk z nieludzką cierpliwością. Ale sam Joe wie jedno na pewno — nie zamierza zmieniać swoich nawyków.