Artykuł · 26 stycznia 2026

🔥 Historia Paul Reed Smith, tajni sławni fani PRS i główny mit o brzmieniu drewna

Tłumaczenie automatyczne. Rosyjski oryginał

Historia Paul Reed Smith, tajni sławni fani PRS i główny mit o brzmieniu drewna

40 lat temu pochodzący z Maryland Paul Reed Smith zaryzykował i założył własną firmę gitarową, nie mając najmniejszego pojęcia, jak to się skończy. Na szczęście podjął decyzję, by rzucićkości — i wygrał.

Dzisiaj Paul Reed Smith to jeden z najbardziej szanowanych lutników na świecie. Jego instrumenty stały się ucieleśnieniem ideału gitary butikowej: nieskazitelna jakość, indywidualne podejście i unikalne brzmienie.

Na początku swojej drogi tworzył gitary dla Petera Framptona, Al Di Meoli i Carlosa Santany. Widząc, jak jego pomysły sprawdzają się w rękach profesjonalistów, zaprezentował markę PRS na targach NAMM w 1985 roku, gdzie zadebiutował model Custom 24.

Od butiku dla wybranych — do światowego sukcesu

W ciągu minionych dziesięcioleci marka przebyła ogromną drogę. Do PRS dołączyli tacy artyści jak John Mayer, Orianthi, John McLaughlin, a także gitarzyści grający ciężką muzykę z Alter Bridge, Opeth i Periphery.

Chociaż podstawę filozofii PRS stanowią klasyczne formuły z lat 50., instrumenty takie jak Custom 24 mają własne DNA:

menzura 25 cali — pomiędzy Gibson a Fender
firmowe inkrustacje w kształcie ptaków
zachwycające klonowe topy
niezwykle niezawodne tremolo

Przez długi czas amerykańskie modele Core kosztowały kilka tysięcy dolarów i gitary te uważano za instrumenty dla „lekarzy, dentystów i prawników”. Wszystko zmieniło się w 2001 roku, kiedy pojawiła się seria SE Santana — przystępna cenowo seria, która uczyniła z PRS markę masową.

Dzisiaj linia SE obejmuje półakustyki, barytony, modele z piezo — i zasłużenie uważana jest za najlepszy wybór w swoim segmencie cenowym. Obecnie PRS to trzecia najlepiej sprzedająca się marka gitar na świecie.

„Nie zatrzymuj się — zajmie ci to więcej czasu, niż myślisz”

Gdyby Paul mógł porozmawiać ze sobą z młodości, powiedziałby:

„Nie zatrzymuj się. Będziesz potrzebował więcej czasu, żeby dojrzeć, ale dasz radę”.

Pewnego razu przyśnił mu się sen, w którym głośny głos powiedział:

„Wszystko jest dziesięć razy trudniejsze, niż jesteś w stanie sobie wyobrazić”.

I okazało się to prawdą — od opracowywania przetworników dla Johna Mayera po poszukiwanie idealnych gryfów i lakierów, które nie zabijają brzmienia.

Gitara — to narzędzie pracy

Paul uważa, że gitara przede wszystkim musi spełniać swoje zadanie:

„Kiedy patrzyłem, jak Carlos Santana gra na Oscarach, po prostu chciałem, żeby gitary trzymały strój i robiły swoje. Masz tylko jedną szansę. Pęknie struna — koniec. Ostry siodełko — koniec. Wystarczy jeden błąd”.

Jak zaczął budować gitary

Paul mówi, że ludzie dzielą się na dwa typy: skromnych i krzykliwych. On należał do tych drugich.

„Pokazywałem swoje gitary — i wszyscy mówili: “Nie, nie, nie!” Ale ludzie tacy jak Carlos Santana pytali: “A co masz do zaoferowania?” Jemu było wszystko jedno, co myślą inni”.

Zrozumiał: jeśli stworzyłeś coś magicznego, świat nie przybiegnie do ciebie od razu. Maksymalnie — da ci 15 minut.

Uczniowie, mentorzy i Ted McCarty

Wczesnym mentorem stał się Ted McCarty — legendarny prezes Gibson.

„Był zapomnianym człowiekiem i cieszę się, że wrócił na piedestał. Był dla mnie jak dziadek, którego nigdy nie miałem. Przekazał nam pałeczkę”.

Seria SE — gitary, które uratowały nauczycieli

Seria SE była bliska zamknięcia z powodu słabej sprzedaży. Ale nauczyciele gry na gitarze w USA zaczęli masowo polecać je swoim uczniom:

„Nie mogli uczyć dzieci grać na gitarach, które nie trzymają stroju. Nauczyciele uratowali tę linię”.

„To nie tylko dla lekarzy i prawników”

Mit o tym, że PRS — jest tylko dla bogatych, nie zniechęcał Paula:

„Lekarze i dentyści mogli kupować Private Stock. Ale kiedy pojawiły się S2 i SE — wszystko się zmieniło”.

Dzisiaj PRS opracowuje nowe przetworniki TCI:

„To humbucker, który brzmi jak singiel. Nie przypomina ani Gibson, ani Fender

Internet myli się w kwestii brzmienia drewna

Paul nie wierzy w uproszczone podejście:

„Według internetu w skrzypcach Stradivariusa ważny jest tylko mikrofon Neumann ustawiony nad nimi. To samo mówią o gitarach. Nie wierzę w to”.

Jest przekonany: przetwornik to tylko połowa sukcesu.

„Posmaruj struny wazeliną i powiedz, że gitara brzmi tak samo. Nie uwierzę”.

Najlepsze brzmienie PRS w historii

„Smooth” Santany — to dźwięk Tokio. Ta piosenka brzmiała w każdym sklepie.
To najbardziej wpływowa gitara PRS, jaką kiedykolwiek zrobiłem”.

Tajni fani PRS

Jimmy Page grał na PRS podczas trasy Outrider
Jeff Beck nagrywał na PRS w domu
Joe Bonamassa kupił pierwszą McCarty za pieniądze z koszenia trawników
David Gilmour — marzenie Paula

Przyszłość PRS

Paul chce, aby McCarty III i TCI zyskały uznanie. Przypomina:

Les Paul były zapomniane, dopóki nie wziął ich do ręki Slash.
Strat zniknęły, dopóki nie wziął go do ręki Hendrix.

Rynek gitar porusza się powoli — ale PRS buduje przyszłość.