🎸 PRS Fiore HH i SE DGT Standard

Więcej Fender w Fiore i więcej Gibson w DGT — przegląd inspirujących gitar od inspirujących muzyków

Pomimo wielkich obchodów 40-lecia marki, PRS dość długo nie rozpieszczał nas nowymi modelami sygnowanymi przez swoich artystów. Wreszcie pojawiają się dwie gitary, które nie tylko wypełniają tę lukę, ale wyraźnie pokazują, jak różnorodna może być współczesna gama modelowa PRS. Fiore HH i SE DGT Standard — to instrumenty stworzone dla muzyków, a nie na wystawę.

Fiore może wydawać się mniej „klasycznym” PRS, jednak jakość wykonania, detale i odczucia w dłoniach nie budzą żadnych wątpliwości. Wszystko jest na najwyższym poziomie, a brzmienie w pełni spełnia oczekiwania. SE DGT Standardz kolei pozbył się klonowego topu znanego z wyższej wersji, zyskując przy tym bardziej „ziemisty”, ciepły charakter. A co najważniejsze, nie ma tu poczucia budżetowości: platforma jest tak udana, że instrument świetnie sprawdzi się przy dalszych modyfikacjach. To prawdziwie inspirujące gitary stworzone przez inspirujących muzyków.

Filozofia artystów i historia sygnatur PRS

Dla Paula Reeda Smitha współpraca z artystami zawsze była jednym z kluczowych zadań — od Teda Nugenta, Howarda Leese'a i Carlosa Santany (jeszcze przed uruchomieniem własnej produkcji), po współczesnych gitarzystów, jak Herman Li z DragonForce.
Jednak to właśnie Chleo od Hermana Li — radykalnie różniący się od tradycyjnych PRS model z Floyd Rose, aktywnymi przetwornikami Fishman Fluence i niestandardowym kształtem korpusu — przez długi czas pozostawał jedyną całkowicie nową sygnaturą w roku jubileuszowym.

Mimo to, pod koniec 40-lecia marka powraca z poważnymi nowościami. Długoletni endorser PRS David Grissom otrzymuje nową wersję swojego SE DGT w formacie Standard, a Mark Lettieri — wersję HH modelu Fiore, zaprezentowanego po raz pierwszy w 2021 roku.

PRS Fiore HH — narzędzie pracy bez zbędnego blichtru

Pomimo imponującej listy osiągnięć, Mark Lettieri i jego instrumenty zawsze były pozbawione zbędnego blasku. Wyjmując Fiore HH z pokrowca, łatwo wyobrazić sobie, że na główce gryfu mogłoby widnieć hasło „gitara robocza” — jest tak uczciwa i utylitarna.

Wcześniej testowana wersja Fiore HSS, przy wszystkich swoich zaletach, była dość ciężka jak na swoją klasę, co dziwiło zwłaszcza biorąc pod uwagę lekki korpus ze swamp ash. W nowej wersji HH ten aspekt poprawiono: waga wynosi około 3,2 kg, co tylko wzmacnia wrażenie instrumentu typu „chwyć i graj”.

Podobnie jak Silver Sky Johna Mayera, Fiore jest reinterpretacją klasyki — w tym przypadku typu hot-rod super-S. Zastosowano tu powiększoną menzurę w duchu Fender, 22 progi, smukłe „rogi”, firmowe wycięcie PRS pod górny próg i tradycyjną ergonomię korpusu.

Satynowy lakier nitro Sunflower jest nałożony bardzo cienko, nie zakrywając otwartych porów jesionu. Centralny odcień wydaje się nieco przygaszony — mniej jaskrawy niż w wersjach z połyskiem, co wzmacnia efekt „ogranej” gitary. Dobrze widać też, że korpus sklejono z dwóch centralnych części.

Podobnie jak w innych modelach PRSz gryfem typu bolt-on, występuje łączenie na główce, ale tutaj jest ono niemal niewidoczne. Klon gryfu pozostał jasny, bez bursztynowego odcienia. Zamiast klonowej podstrunnicy, jak w HSS, użyto ciemnego palisandru indyjskiego z „otwartymi” inkrustacjami w kształcie ptaków — bardziej powściągliwymi i eleganckimi.

Każdy przetwornik ma własny regulator tonu, połączony z master volume, a mechanizm typu pull przełącza każdy humbucker z trybu szeregowego na równoległy. Pięciopozycyjny przełącznik z poprzedniej wersji ustąpił miejsca trójpozycyjnemu.

Osprzęt pozostał taki sam jak w oryginalnym Fiore: vintage'owe klucze blokowane, dwupunktowe tremolo, analogiczne do SE Silver Sky, stalowe siodełka i masywny blok. Wajcha jest wsuwana, z metalową końcówką i regulacją napięcia. W przeciwieństwie do gitar Mayera, tremolo pozwala tu na podciąganie: pół tonu na pierwszej strunie i małą tercję na strunie G.

PRS SE DGT Standard — ewolucja McCarty

Model DGT (David Grissom Tremolo) od dawna posiada własny kult w społeczności PRS. W istocie jest to rozwinięcie idei McCarty, w której tworzeniu Grissom brał aktywny udział. Jego oryginalna sygnatura pojawiła się w 2007 roku, a wersja SE wyszła dopiero pod koniec 2022 roku. Wariant Standard 2025 zastępuje klonowy top w pełni mahoniowym korpusem.

Obie wersje SE oferowane są w kolorze McCarty Tobacco Sunburst, podczas gdy Standard dostępny jest również w przezroczystym Vintage Cherry, pozwalającym podziwiać strukturę drewna. Korpus składa się z trzech części, z charakterystycznym ścięciem „shallow violin” na krawędziach. Gryf jest wklejany, wykonany z trzyczęściowego mahoniowego laminatu.

Część sprzętowa pozostała znajoma: nieblokowane klucze i odlewane stalowe tremolo, stosowane w wielu modelach SE, S2 i CE. Warto przy tym zwrócić uwagę na nowe firmowe ramki humbuckerów PRS, znane już z SE Paul’s Guitar i nowych SE Hollowbody — stylowe i rozpoznawalne.

Układ sterowania obejmuje dwa regulatory głośności (mostkowy bliżej mostka) oraz wspólny ton z funkcją push/pull, która jednocześnie rozłącza oba humbuckery DGT ‘S’.

Porównanie odczuć i brzmienia

Choć obie gitary wyposażono w dwa humbuckery i tremolo, różnice czuć dosłownie we wszystkim: menzurze, profilu gryfu, mocowaniu, progach.

Gryf Fiore jest wyraźnie cieńszy: 42,34 mm przy siodełku, 21,5 mm na pierwszym progu i 23,7 mm na 12-tym. W DGT szerokość jest nieco większa — 42,6 mm, ale głębokość rośnie do 24,7 mm przy 12-tym progu, co wyraźnie czuć w dłoni.
Fiore ma satynowe wykończenie gryfu, a DGT — błyszczące. Progi w DGT są znacznie większe niż standardowy rozmiar PRS w Fiore.

Upraszczając: w Fiore naprawdę czuć więcej Fender, a w DGT — więcej Gibson. Słychać to nawet bez podłączania. Po włączeniu różnice tylko się pogłębiają: DGT daje gęsty, kremowy środek z charakterystycznym impetem Les Paula, a Fiore brzmi czyściej, jaśniej i nieco bardziej selektywnie.

Rozłączone cewki DGT dają przekonujący „strzał” singla, a tryby równoległe Fiore przypominają precyzyjny, wyrównany Telecaster. Obie gitary świetnie współpracują z efektami, ale mają inny charakter: DGT — rasowy rockowy wojownik, Fiore — wyrafinowany instrument studyjny.

Podsumowanie

Kiedyś PRS produkował w zasadzie jeden model z wariacjami. Dziś asortyment marki jest ogromny — pod względem stylów, ceny i filozofii. Te dwie sygnatury doskonale ilustrują szerokość podejścia: żadnego blasku dla samego blasku, dwa różne instrumenty, dwa charaktery i dwa poziomy cenowe.

Werdykt: Fiore może być mniej „tradycyjnym” PRS, ale pod względem jakości i brzmienia jest bez zarzutu. SE DGT Standard jest nie tylko bardziej przystępny niż wersja z klonowym topem, ale dla wielu okaże się lepszy pod względem brzmienia. Świetna platforma, świetny instrument i świetny wybór dla prawdziwego muzyka.