«Gitara marzeń za 5 000 $, targowanie jako sztuka i nieoczekiwany finał»:

Jak Joe Bonamassa pomógł Joanne Shaw Taylor zdobyć sygnowany model jej idola — i początkowo zatrzymał go dla siebie

Historia Joanne Shaw Taylor to nie tylko opowieść o rzadkiej gitarze. To historia o pasji, charakterze, przyjaźni i o tym, jak marzenia czasami wykonują nieoczekiwany zwrot, zanim się spełnią.

Jednym z głównych muzycznych punktów odniesienia Joanne był zawsze legendarny bluesman Albert Collins — artysta, który zmienił postrzeganie gitary bluesowej. Dlatego, gdy Joanne zobaczyła w jednym ze sklepów muzycznych w Nowym Jorku sygnowany model Albert Collins Signature, na dodatek podpisany przez samego Alberta, nie można było przejść obok niego obojętnie.

Problem był tylko jeden — cena.

Na gitarze widniała metka z ceną około $5 000, a ona w tamtym momencie po prostu nie miała takich pieniędzy. Właśnie wtedy wkroczył jej przyjaciel i kolega — Joe Bonamassa, człowiek znany nie tylko ze swojej miłości do instrumentów vintage Gibson, Fender, ale także z umiejętności negocjacyjnych.

„Jakieś 15 lat temu poleciałam do Nowego Jorku, żeby spędzić kilka dni z Joe — wspomina Joanne w wywiadzie dla Guitarist. — Akurat próbował przed pierwszym show Black Country Communion. Wpadłam go odwiedzić, a potem poszłam do Manny’s Music — wydaje mi się, że sklep wtedy jeszcze działał”.

Właśnie tam zobaczyła tę konkretną gitarę.

„W sklepie stał sygnowany model Alberta Collinsa z jego autografem. Cena wynosiła około pięciu tysięcy dolarów. Wróciłam do Joe i powiedziałam: „Znalazłam gitarę moich marzeń, jest podpisana przez Alberta, ale nie mam takich pieniędzy””.

Odpowiedź Bonamassy była dla niego typowa: spokojna i pragmatyczna.

„Zapytał: „A ile masz?”. Powiedziałam, że mogę uzbierać około czterech tysięcy. Odpowiedział: „Dobrze, pojedźmy razem. Najprawdopodobniej będą potrzebowali zdjęcia ze mną, ale myślę, że za cztery się dogadamy””.

Tak właśnie zrobili.

Po powrocie do sklepu Joe wziął gitarę, zagrał na niej kilka dźwięków i spokojnie zapytał o cenę. Sprzedawca zaproponował: „A ile jesteście w stanie zapłacić?”.
Bonamassa bez pauzy odpowiedział: „Cztery tysiące”.

Transakcja została sfinalizowana natychmiast — sprzedawca zgodził się pod jednym warunkiem: zdjęcie Joego Bonamassy z zakupem.

„Wszystko załatwiliśmy… — śmieje się Joanne. — A potem on po prostu zatrzymał gitarę dla siebie».

Na szczęście na tym historia się nie skończyła.

Około rok później Joanne rozmawiała z ojcem Joego — Lenem Bonamassą — i mimochodem wspomniała o tym epizodzie. Reakcja była natychmiastowa i gwałtowna.

„Len był wściekły. Jest facetem z północnej części stanu Nowy Jork i powiedział: „Nie mogę uwierzyć, że tak cię potraktował. Byłaś dla niego świetną przyjaciółką. Ja się z nim rozmówię””.

Najwyraźniej rozmowa była twarda. Już następnego dnia Joanne otrzymała wiadomość od Joego:
„Przypomnij mi swój adres”.

Wkrótce upragniona gitara przyjechała pocztą.

Joanne i Joe poznali się jeszcze w 2008 roku. Od tego czasu nie raz występowali razem, a Bonamassa został nawet producentem jej albumu The Blues Album w 2022 roku. Co prawda, ich przyjaźń nie zaczęła się zbyt gładko — Joanne uczciwie przyznała, że nigdy nie była wielką fanką Les Paul.

Ale jak pokazuje ta historia, czasami właśnie takie wyznania sprawiają, że przyjaźń staje się naprawdę silna.