🎸 „Brzmiała idealnie… jak dar z niebios”: kultowa gitara Slasha i powrót legendy Les Paul

Frontman Guns N’ Roses, legendarny gitarzysta Slash, znów sprawił, że mówi się o jego najbardziej kultowej gitarze. Na pierwszy rzut oka – zwykły post na Instagramie, ale jeden komentarz od dyrektora generalnego Gibson Cesara Guekiana dał fanom do zrozumienia: czeka nas coś naprawdę wyjątkowego.

Na opublikowanym zdjęciu legendarna numer jeden Les Paul Slash, stworzona przez lutnika Chrisa Derriga, leży na biurku i przygotowuje się do precyzyjnego skanowania 3D. Warto zaznaczyć: ten instrument nie został wyprodukowany przez firmę Gibson, mimo że stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli marki. Komentarz Guekiana – „Epic! Let’s go…” – faktycznie potwierdził plotki: kultowa gitara przygotowuje się do odrodzenia.

Z dużym prawdopodobieństwem chodzi o limitowaną reedycję, być może w formacie Murphy Lab – z maksymalną dokładnością, włączając w to przetarcia, obicia, ślady czasu i tę „idealną niedoskonałość”, która czyni instrument żywym.

Historia tej gitary zaczęła się w 1987 roku, kiedy Slash kupił kopię ’59 Les Paul, stworzoną przez Chrisa Derriga. To właśnie ona stała się jego głównym instrumentem studyjnym i zabrzmiała na debiutanckim albumie Guns N’ Roses Appetite for Destruction, który później uzyskał status 18-krotnej platyny. Niestety, sam Derrig zmarł na raka w tym samym roku i nigdy nie zobaczył, jaką muzyczną historię stworzy jego instrument.

„Ten Derrig ’59 pojawił się dosłownie w ostatniej chwili, kiedy nagrywaliśmy Appetite” – wspominał Slash w wywiadzie dla Guitar World. – „Podstawowe ścieżki były już gotowe, ale moje gitary nie brzmiały tak, jak trzeba. Naprawdę myślałem: „Co, do diabła, mam teraz zrobić?””

Według jego słów, ówczesny menedżer zespołu Alan Niven przywiózł tę Les Paul prosto do studia, kiedy rozpoczęło się nagrywanie partii gitarowych. „Brzmiała idealnie, stary… jak dar z niebios” – mówił Slash.

W latach 1987–1988 ta gitara stała się jego głównym instrumentem zarówno w studiu, jak i na scenie. „Przez ten krótki czas nieźle ją sfatygowałem” – przyznawał muzyk z uśmiechem.

Dlatego właśnie możliwa reedycja w formacie Murphy Lab wywołuje takie poruszenie. Jeśli gitara rzeczywiście zostanie odtworzona „jeden do jednego”, włączając w to wszystkie ślady aktywnego życia scenicznego, cena może zbliżyć się do poziomu 20 000 dolarów – znacznie powyżej kwoty, którą Slash zapłacił za oryginał pod koniec lat 80.

Wcześniej Gibson wypuszczał już reedycje Derrig Les Paul, w tym model Custom Shop AFD w 2016 roku. Jednak żadna z nich nie kopiowała osobistego instrumentu Slash z tak drobiazgową dokładnością – co do każdego wygięcia, rysy i niuansu.

Najwyraźniej stoimy u progu jednej z najbardziej znaczących premier w historii gitar sygnowanych – instrumentu, który nie tylko brzmiał na legendarnych nagraniach, ale wręcz ukształtował brzmienie całej epoki muzyki rockowej.

Co ciekawe, w momencie, gdy Chris Derrig tworzył swoje instrumenty, firma Gibson jeszcze nie traktowała poważnie trendu na reedycje vintage. Branża znajdowała się w innym punkcie rozwoju i właśnie pojawienie się Slash z tą gitarą w rękach stało się jednym z kluczowych czynników, które zmieniły stosunek rynku do „powrotu do korzeni”. Jego wybór instrumentu odegrał znaczącą rolę w tym, że zainteresowanie klasycznymi formami, specyfikacjami i brzmieniem Les Paul zaczęło gwałtownie rosnąć.

Po pierwszych wielkich trasach, podczas których gitara przeszła surowy sprawdzian sceniczny i została doprowadzona do stanu bojowego, Slash podjął decyzję o wycofaniu jej z koncertów. Od tego momentu legendarna gitara stała się wyłącznie instrumentem studyjnym. Równolegle zaczął budować bliskie relacje zawodowe z Gibson i stopniowo przeszedł na używanie seryjnych Les Paul od oficjalnego producenta podczas występów na żywo.

„Nigdy osobiście nie spotkałem Chrisa” – opowiadał Slash w wywiadzie dla Gibson TV w zeszłym roku. – „Odszedł, zanim otrzymałem tę gitarę. Ale mam trzy jego instrumenty i wszystkie są wykonane na najwyższym poziomie. Był zdumiewająco precyzyjny technicznie – aż do tego stopnia, że notował parametry oryginalnego Gibsona ’59 co do milimetra”.

Muzyk zauważył również, że Derrig przykładał ogromną wagę do autentyczności podzespołów. „Specjalnie wyszukiwał oryginalne przetworniki PAF i instalował je w swoich gitarach. Miał wręcz maniakalne przywiązanie do detali” – podkreśla Slash.

W tej chwili nie wiadomo, na jakim etapie znajduje się potencjalny projekt reedycji. Gibson nie wspomniał o nim, opowiadając Guitar World o swoich wielkich planach na 2026 rok w ramach targów NAMM, więc prawdopodobnie fani będą musieli uzbroić się w cierpliwość. Niemniej jednak od czasu ostatniej oficjalnej reedycji minęło już dziesięć lat, a biorąc pod uwagę, że oryginalny instrument powstał, jak się uważa, w 1986 roku, obecny moment wydaje się idealny na wypuszczenie modelu jubileuszowego.

Pytanie pozostaje otwarte: czy jedna z najsłynniejszych „nieoficjalnych” gitar w historii muzyki rockowej doczeka się reedycji, na którą zasługuje? Bardzo chciałbym wierzyć, że tak.