⭐️ Paul Reed Smith odpowiada krytykom twierdzącym, że gitary PRS są „zbyt idealne i pozbawione duszy”

„Nigdy nie wziąłem takiej gitary do ręki – i nie poruszyła mnie? To niesprawiedliwe”

Założyciel i główny inżynier PRS, Paul Reed Smith, tworzy jedne z najbardziej zaawansowanych technologicznie gitar, jakie można kupić za pieniądze. Jednak właśnie ten poziom inżynieryjnej precyzji staje się dla niektórych powodem do krytyki – twierdzą, że instrumenty wychodzą „zbyt dobre”.

Gitary PRS, zarówno elektryczne, jak i akustyczne, od dawna uważane są za wzorzec jakości i przemyślanego wzornictwa. Niemniej istnieje opinia, że za bezbłędny montaż i inżynieryjne wyrafinowanie trzeba płacić brakiem pewnego niematerialnego składnika – tej samej „duszy” instrumentu.

W wywiadzie dla American Music Supply Paul Reed Smith odpowiedział wprost na takie zarzuty, dając do zrozumienia, że takie oskarżenia najczęściej padają ze strony osób, które albo nigdy nie grały na jego gitarach, albo oceniają je powierzchownie.

„W pewnym sensie to prawda – nasz zakres jest węższy” – mówi Paul Reed Smith, komentując stwierdzenie, że gitary PRS są „zbyt idealne i nie mają duszy” (na podstawie materiałów MusicRadar).
„Różnica między udanym a nieudanym instrumentem jest u nas znacznie mniejsza niż u wielu innych marek. Mam jednak nadzieję, że podnosimy ogólny poziom tak, że samo to „okno” jakości przesuwa się w górę”.

Kontynuuje:
„Fraza »wziąłem gitarę do ręki i mnie nie porwała« to uczciwy komentarz. Ale stwierdzenie »nigdy nie wziąłem takiej gitary do ręki i mnie nie poruszyła« – to jest niesprawiedliwe”.

Zastanawiając się nad tym, jak łatwo niektórzy muzycy spieszą się z odrzuceniem gitar PRS , Paul Reed Smith wspomina rozmowę z jednym znanym, choć nienazwanym gitarzystą, który początkowo był niezwykle sceptycznie nastawiony do modelu PRS Silver Sky.

„W końcu ten rockman kupił ją i teraz ją uwielbia” – opowiada Paul Reed Smith.
„Powiedziałem mu: »Przecież nazywałeś ją 'pierdnięciem w skafandrze'!« A on odpowiedział: »Tak, myliłem się«”.

Według muzyka, tamten gitarzysta zwrócił uwagę na wiele przemyślanych rozwiązań:
„Spodobał mu się wybór przetworników, kształt gryfu, wysokość strun, odczucia z gry, balans i waga instrumentu – to wszystko”.

Dla Paul Reed Smith każdy, nawet najmniej znaczący detal konstrukcji gitary bezpośrednio wpływa na jej brzmienie i reakcję, i żaden element nie może zostać pominięty.

Rozwijając tę myśl, wspomina:
„Zbyt wiele razy spotykałem się z sytuacjami, w których doprowadzaliśmy akustyczne brzmienie instrumentu do ideału – i gitara dosłownie ożywała po podłączeniu do wzmacniacza”.

Dodaje:
„Jeśli pokryć gitarę całkowicie przezroczystą warstwą gumy silikonowej – w zasadzie nadmiernie zplastikowaną farbą – to na pewno zmieni jej ton. A sama idea, że taka powłoka rzekomo nie wpływa na dźwięk, jest po prostu absurdalna”.

To daleko nie pierwszy raz, kiedy Paul Reed Smith mówi o swoim mikro-komponentowym podejściu do tworzenia gitar PRS, gdzie końcowy charakter instrumentu formowany jest poprzez delikatny balans dziesiątek, a czasem setek, rozwiązań inżynieryjnych.