🔥 John Suhr: „Pracowałem w Fenderze i zrozumiałem, jak NIE chcę robić gitar”

„Poszedłem do Fendera na parę lat, poznałem mnóstwo historii i zrozumiałem, jak nie chcę robić gitar”

Historia Johna Suhra — człowieka, który zbudował jedną z najbardziej szanowanych marek gitarowych na świecie

Nazwisko John Suhr — jedno z najbardziej szanowanych w branży gitarowej. Jego instrumenty uważane są za wzór połączenia inżynieryjnego myślenia, designu i rzemieślniczego kunsztu. To segment ultra-butikowego lutnictwa, w którym każdy detal ma znaczenie.

Dzięki temu przyciągnął jako artystów jednych z najbardziej szanowanych muzyków na planecie — Guthrie Govan, Scott Henderson, Reb Beach, Mateus Asato. Co więcej, jego gitary wykroczyły poza świat rocka: na tegorocznej Coachelli Lady Gaga grała na jego modelu Classic T.

Ale droga na szczyt wcale nie zaczęła się od gitar.

Od kuchni na Manhattanie do gitarowej legendy

Kiedyś John Suhr zarabiał na życie jako kucharz na Manhattanie. Wszystko zmieniło się, gdy dostał szansę zajęcia się naprawą instrumentów w legendarnym nowojorskim sklepie Rudy’s Music.

Później zaczął budować własne gitary, co zaprowadziło go w połowie lat 90. do Fender Custom Shop, gdzie został Senior Master Builderem. A dwa lata później założył własną firmę — i od tego momentu historia marki Suhr zaczęła gwałtownie się rozwijać.

„Zawsze rozbierałem wszystko, co wpadło mi w ręce”

Swoją pasję do techniki Suhr wspomina z dzieciństwa:

„Kiedy zajmowałem się wyścigami, byłem tym facetem, który rozbierał silnik. Jeśli rodzice mieli w domu zestaw muzyczny, rozbierałem też jego. Nic nie było bezpieczne. Po prostu lubię rozumieć, jak wszystko działa”.

Zaczął grać na gitarze w 1973 roku, po tym jak zajmował się motocrossem. Nie odpowiadało mu wiele instrumentów, zwłaszcza Strat-gitary:

„Podobało mi się ich brzmienie, ale nie podobało mi się, jak wąski gryf powodował ześlizgiwanie się strun, a okrągły radius zabijał sustain na niektórych nutach”.

W tamtych latach miał obsesję na punkcie brzmienia Briana Maya i pierwszego albumu Queen. Zafascynowały go efekty fazowe i chciał zrozumieć, jak je tworzyć. Ale wtedy jego serce należało przede wszystkim do gry.

Pierwsza gitara i moment prawdy

W wieku 18 lat poznał mistrza gitar jazzowych Boba Benedetto i poprosił go o przyjęcie na praktyki. Ten odmówił, mówiąc, że budowa gitar to ciężki biznes z małym zwrotem. Pozwolił mu jednak obserwować proces budowy instrumentu.

Później Suhr sam zrobił korpus gitary i oddał ją do inkrustacji. Kiedy ją odebrał, był w szoku:

„Prawie się popłakałem. Ten człowiek po prostu oszpecił moją gitarę. Wyglądało to tak, jakby dziecko dłubało w niej śrubokrętem. Tego dnia postanowiłem: koniec, nikt więcej nie będzie dotykał moich instrumentów”.

Później Rudy Pensa dał mu szansę w Rudy’s Music, a Suhr zaczął od naprawy gitar w małej kotłowni. Bardzo szybko jego praca zajęła cały sklep.

Praca ze wzmacniaczami, Eddie Van Halen i Bob Bradshaw

W tamtym czasie Suhr modyfikował już wzmacniacze Marshalla i budował systemy rackowe. Zrobił rack dla Boba Bradshawa i brał udział w tworzeniu Custom Audio OD-100.

Eddie Van Halen używał CA3+ na albumie For Unlawful Carnal Knowledge.

Po dwóch latach pracy z Bradshawem i modyfikacjach dla Steve'a Lukathera, Reba Beacha, Douga Aldricha i Mike'a Landaua, Suhr zrozumiał, że tęskni za gitarami.

Dlaczego odszedł z Fendera

Kiedy jego żona zaszła w ciążę, potrzebował stabilnej pracy i przeszedł do Fendera.

„Pracowałem tam parę lat, dowiedziałem się dużo z historii, ale zrozumiałem też, jak nie chcę robić gitar. Miałem inne pomysły. W 1997 roku odszedłem i założyłem swoją firmę”.

O modelach i filozofii

Na pytanie o najlepiej sprzedające się modele Suhr odpowiada szczerze:

„Naprawdę nie wiem. Klasyczne kształty Fendera są nadal popularne. Modele Mateusa Asato dobrze się sprzedają. Ale wszystkie moje gitary mają podobny charakter i znajdują swoich właścicieli”.

Nie narzuca kupującemu wyboru:

„Nie zamierzam nikogo namawiać. Ludzie wybierają sami — w tym tkwi urok custom shopu”.

Suhr jest przekonany, że nie trzeba kupować tej samej gitary, co idol:

„Aby uzyskać ten sam odzew i ton, nie potrzebujesz tego samego instrumentu. Powiem nawet, że głośniki we wzmacniaczu są ważniejsze niż przetworniki”.

„Podchodzę do tonu od drewna aż po głośnik”

Suhr porównuje swoją filozofię do gotowania:

„Uwielbiam robić pizzę. Mogę podać ci dokładne proporcje mąki, wody i drożdży, ale nie wyjdzie ci ta sama pizza. Potrzeba 10 000 godzin praktyki”.

Postrzega ton jako całą ekosystem:

— drewno
— długość kabla
— bufory
— pedały
— pętla efektów
— głośniki

„Jeśli nie rozumiesz całego łańcucha sygnału, nie będziesz w stanie zrobić poprawnie żadnej jego części”.

Pewnego razu Steve Stevens powiedział mu:

„Zamawiam twoją gitarę i od razu idę nagrywać album, bo wiem, że będzie idealna zaraz po wyjęciu z pudełka”.

Przyszłość firmy

Dziś syn Johna — Kevin — kieruje rozwojem pedałów i DSP. Suhr uczy go budowy gitar, przygotowując następcę.

Pete Thorn gra na gitarach i wzmacniaczach Suhr na scenie wraz ze Steve'em Vaiem i Joe Satrianim.

Firma opracowuje flagowy 50-watowy wzmacniacz na następne NAMM Show i współpracuje z Lady Gagą oraz jej gitarzystą Timem Stewartem. Przygotowywane są również nowe rozwiązania elektroniczne dla Andy'ego Timmonsa i Iana Thornleya.

„Nie robimy tylu gitar, co Fender»

„To, co Fender robi w dzień, my robimy w miesiąc. Pozostajemy małą firmą. I nigdy nie będę się rozwijał kosztem jakości. Wręcz przeciwnie — chcę, aby jakość tylko rosła”.