LADKORGUITARS

Artykuł ·

„Nie wiedział, kim jest Hetfield — ale wypalił jego legendarny model Explorer: Historia mistrza pirografii Dino Muradiania”

Tłumaczenie automatyczne. Rosyjski oryginał

Historia Dino Muradiania brzmi, jakby została stworzona na potrzeby hollywoodzkiego filmu. Rumuński pilot, który zdecydował się na ucieczkę z komunistycznego kraju, przypadkiem staje się jednym z najbardziej znanych mistrzów pirografii na świecie — artystą, który rozżarzoną igłą tworzy obrazy bezpośrednio na korpusach gitar legend światowej muzyki.

▪ Od hobby w Rumunii po ucieczkę samolotem

Przyszły mistrz gitarowej pirografii zaczynał od prostego hobby: wypalał rysunki na surowym drewnie w wolnym czasie. Ale w sierpniu 1983 roku wszystko się zmieniło.

„Byłem pilotem komercyjnym i uciekłem z Rumunii samolotem rolniczym — radzieckim kukuruźnikiem” — wspomina Muradian.

Trzy i pół godziny lotu na wysokości nieujętej przez radary — i lądowanie… prosto na austriackiej autostradzie.

Rumuńskie władze wydały na niego wyrok zaoczny: 25 lat za zdradę stanu i zażądały ekstradycji. Ale sprawa szybko ucichła.

Dino wyemigrował do USA, gdzie osiedlił się najpierw w Atlancie, potem w Waszyngtonie, a później na Hawajach.

▪ Punkt zwrotny: gitary Warmoth i telefon do Fender Custom Shop

W Ameryce Muradian sprzedał kilka prac „za duże pieniądze”, a jedna z nich trafiła do magazynu Fine Woodworking — co odegrało ogromną rolę w jego przyszłości.

Pewnego razu zobaczył reklamę Warmoth z dwoma surowymi korpusami gitar. To był punkt bez powrotu.

Przyjechał do fabryki z próbkami, spotkał braci Warmoth, a jeden z nich od razu rozpoznał go z magazynu.

„Poprosiłem o niepotrzebny korpus, żeby zrobić coś dla nich. Dali mi Telecastera — po kilku dniach oddałem go całego pokrytego kwiatami”.

Praca wywarła taki efekt, że Warmoth od razu wysłali ją do Fender Custom Shop z adnotacją: „Musicie to zobaczyć”.

▪ Pierwsze duże zlecenie: ESP i gitary w stylu „indiańskim” Frederica Remingtona

Fender się wahał, ale ESP nie czekali. Prezes firmy, Matt Masciandaro, zamówił serię instrumentów z kopiami obrazów Frederica Remingtona.

A potem padła propozycja, która zmieniła wszystko.


▪ „Zrób Explorer Jamesa Hetfielda”

„Wiosną 1996 roku Matt poprosił mnie o wypalenie rysunku na Explorerze Hetfielda” — opowiada Dino.
„Nawet nie wiedziałem, kim jest James, ale zgodziłem się”.

Technik gitarowy Hetfielda, Zach Harmon, powiedział, że muzyk potrzebuje „czegoś upiornego”. Tak narodził się pomysł z czaszką jelenia szlachetnego.

Explorer z wypalonym rysunkiem stał się kultową gitarą Metalliki, a sam instrument w 2019 roku trafił do muzeum ESP w Tokio.

▪ Pierwsze spotkanie z Hetfieldem: „Ta gitara brzmi kiepsko — ale ją uwielbiam!”

„Po raz pierwszy zobaczyłem Jamesa w 1996 roku w Seattle. Rozmawiał ze mną tak, jakby mówił do Michała Anioła”.

Ale Muradian szczególnie zapamiętał jedno zdanie:

„Dino, ta gitara brzmi okropnie… ale kocham ją!”

To był pierwszy w jego życiu koncert metalowy — stojąc za sceną, dosłownie czuł wibracje całego ciała.


▪ Najtrudniejsze projekty: Unforgiven, Cthulhu, Martin na cele charytatywne

Od tego czasu Dino stworzył dla Hetfielda całą serię unikalnych instrumentów:

• Variax „Unforgiven” na motywach klipu
• Snakebyte z wizerunkiem Cthulhu
• Martin D-28 na koncert charytatywny All Within My Hands

Wideo: Gitara akustyczna D-28 Martin Guitar, wykonana na indywidualne zamówienie przez Dino Muradiania.

Projekt z „Unforgiven” okazał się szczególnie trudny — trzeba było pozostawić białymi linie tekstu, wypalając tło wokół nich.

▪ Zamówienia od Kirka Hammetta — w tym sekretny „krater księżycowy”

Oczywiście inny kolekcjoner Metalliki, Kirk Hammett, też chciał wypalaną gitarę.

Na jednym z modeli Dino dodał sekretny detal — jeden z „kraterów” na przedstawionym Księżycu powtarza kontury Rumunii.

▪ Prace dla B.B. Kinga i marzenie o zamówieniu od Taylor Swift

Muradian tworzył instrumenty także dla B.B. Kinga — w tym 17. gitarę Lucille na 70-lecie legendy.

A kiedy pytają go, dla kogo chciałby zrobić gitarę…

Odpowiada pewnie: „Taylor Swift”.

Według Dino, wypalanie zmienia wewnętrzną strukturę drewna — i instrument zaczyna brzmieć mocniej i jaśniej.