Dlaczego nowe kształty gitar rzadko stają się hitami? Phillip McKnight wyjaśnił, dlaczego muzycy wciąż wybierają Straty i Les Paule

Mimo ciągłego rozwoju technologii w produkcji gitar, to właśnie klasyczne modele — Fender Stratocaster i Gibson Les Paul — od dziesięcioleci pozostają głównymi faworytami muzyków na całym świecie. Do tego stopnia, że najwięksi producenci, Fender i Gibson, niejednokrotnie uciekali się nawet do działań prawnych, aby chronić swoje legendarne konstrukcje i utrzymać pozycję na rynku.

Wprowadzone odpowiednio w 1954 i 1952 roku, Stratocaster i Les Paul stały się prawdziwymi symbolami gitary elektrycznej. Wybierały je i wciąż wybierają tysiące znanych gitarzystów, a wielu początkujących muzyków rozpoczyna swoją drogę właśnie od tych modeli lub instrumentów stworzonych na ich wzór.

Na tym tle nasuwa się zasadnicze pytanie: czy w branży gitarowej rzeczywiście brakuje innowacji, czy przyczyna jest znacznie prostsza — większość kupujących sama woli sprawdzone przez czas klasyki?

Tym tematem podzielił się znany recenzent z YouTube, ekspert od napraw gitar i prezentacji sprzętu Phillip McKnight podczas rozmowy w podcaście Inside the Noise, który wydaje Guitar Center.

Zdaniem Phillip McKnight, historia zna wiele naprawdę ciekawych i nowatorskich instrumentów, które nigdy nie osiągnęły sukcesu komercyjnego.

„Mam całą kolekcję innowacyjnych gitar, które w zasadzie zniknęły z rynku. Wśród nich jest Parker Fly, a także Ibanez Maxxas — pierwszy model, który Ibanez opracował jako całkowicie własną konstrukcję, a nie jako kopię istniejących instrumentów. Dla firmy okazało się to poważną porażką komercyjną. Choć sama gitara jest wspaniała: korpus typu hollow, świetny gryf, doskonała ergonomia. Rzeczywiście robiła wiele rzeczy dobrze. Ale kiedy ją wydano, większość kupujących chciała tylko RG.»

Kontynuując myśl, Phillip McKnight zauważył, że podobne projekty są szczególnie interesujące właśnie dlatego, że ich twórcy próbowali rozwiązać istniejące problemy klasycznych instrumentów.

„Lubię takie gitary, ponieważ widać w nich pragnienie inżynierów, by powiedzieć: "Chcemy zrobić to lepiej". I wcale nie chodzi o to, że sama gitara jest zła. Po prostu rynek odpowiada: "Nie, i tak potrzebuję Strat lub Les Paul".»

Podczas rozmowy Phillip McKnight rozmawiał z dyrektorem generalnym Guitar Center Gabe Dalporto, który obecnie kieruje ambitnym projektem firmy tworzenia własnej marki gitar niemal od zera.

Wcześniej Guitar Center znalazł się w centrum dyskusji po ogłoszeniu tej inicjatywy. Firma zaproponowała swoim klientom dzielenie się pomysłami na przyszłe instrumenty, jednak część społeczności skrytykowała warunki uczestnictwa, uznając, że autorzy propozycji faktycznie przekazują swoje prawa za bardzo ograniczone wynagrodzenie.

Później Gabe Dalporto wyjaśnił, dlaczego firma dąży do stworzenia instrumentu, który będzie naprawdę różnił się od istniejących modeli.

Według niego:

„Świat nie potrzebuje kolejnej kopii Telecaster lub Stratocaster. Po prostu nie ma takiej potrzeby.”

W nowym odcinku podcastu Inside the Noise szef Guitar Center zauważył również, że współczesny rynek gitar elektrycznych pozostaje niezwykle konserwatywny.

„Główne pytanie brzmi następująco: jak daleko można posunąć się w innowacjach, aby instrument wciąż znajdował oddźwięk u muzyków? Właśnie na to pytanie teraz próbujemy odpowiedzieć.”

Tak więc, mimo licznych prób producentów oferowania zupełnie nowych konstrukcji, rynek wciąż preferuje klasyczne kształty. I, jak uważa Phillip McKnight, często wcale nie chodzi o brak pomysłów inżynieryjnych, lecz o przyzwyczajenia i oczekiwania samych kupujących.