Ukryta pasja Jeffa Becka: jak legendarny gitarzysta nagrywał muzykę na PRS, o czym nikt nie wiedział

„Powiedział mi, że nigdy nie zobaczę go z tą gitarą. Ale to właśnie na niej nagrywał” — wyznanie, które zmienia postrzeganie Jeffa Becka.

Kiedy mowa o Jeffie Becku, w wyobraźni większości gitarzystów od razu pojawiają się dwa kultowe obrazy: Beck z Gibson Les Paul w rękach lub Beck, wydobywający nieskończone odcienie dźwięku z Fender Stratocaster. Ktoś może też przypomnieć sobie jego kontrowersyjną hybrydę Tele-Gib.
Ale na pewno nie PRS.

Właśnie dlatego niedawne wyznanie Paul Reed Smith zabrzmiało jak grom z jasnego nieba. Według niego, w ostatnich latach życia Jeff Beck był naprawdę przywiązany do jednej z gitar PRS — do tego stopnia, że używał jej w nagraniach studyjnych. A teraz sam Smith próbuje odnaleźć ten instrument.

Historia Becka z legendarnymi gitarami jest dobrze udokumentowana. W składzie Yardbirds grał na sunburstowym Les Paulu, który po jego odejściu trafił w ręce takich muzyków jak Craig Ross i Marcus King. Później, w okresie Blow by Blow, kiedy Beck blisko współpracował z producentem The Beatles George'em Martinem, jego flagowym instrumentem stał się słynny Oxblood Les Paul.

Sam Beck mówił kiedyś, że Gibson Les Paul — to gitara, która „od razu daje do zrozumienia, że sprawa jest poważna”. Jednak z czasem coraz bardziej skłaniał się ku „nieskończonej palecie” Fender Stratocaster, z którym był kojarzony aż do samego końca.

I właśnie dlatego słowa Paul Reed Smith stały się prawdziwą sensacją.

„Mało kto o tym wie, ale Jeff Beck miał w domu gitarę PRS, i ją uwielbiał” — opowiedział Smith w świeżym wydaniu Guitar World. — „Powiedział mi wprost, że nigdy nie zobaczę go na scenie z tą gitarą. Ale w studiu aktywnie używał właśnie jej”.

Jaki to był dokładnie instrument, Smith nie precyzuje. Wśród możliwych wariantów wymienia się wczesny prototyp modelu sygnowanego przez Johna McLaughlina, Private Stock McCarty, a nawet model półakustyczny. Ale na razie to tylko domysły.

Najważniejsze dla Paul Reed Smith obecnie — to znaleźć tę gitarę.

„Próbujemy ją odzyskać” — mówi. — „Nie pojawiła się na aukcji w tym roku, ale wiem na pewno: on ją kochał”.

Przypomnijmy, że ta sama aukcja ustanowiła kilka rekordów: Yardburst Les Paul został sprzedany za 496 484 dolary, a Oxblood stał się najdroższym Les Paulem w historii. Ale tamten konkretny PRS tak i nie pojawił się wśród przedmiotów.

Pozostaje zagadką: czy gitara została sprzedana jeszcze za życia Becka, czy nadal znajduje się w archiwum rodzinnym.

W marcu gitarzysta Manfred Mann’s Earth Band Mick Rogers stwierdził, że posiada ostatnie nagranie studyjne Jeffa Becka, choć wątpi, by kiedykolwiek ujrzało ono światło dzienne. Jeśli wierzyć słowom Smitha, całkiem możliwe, że to właśnie PRS brzmi na tym ostatnim dziele. Ale na razie to tylko piękna hipoteza.

Tak czy inaczej, ta historia dodaje jeszcze jedną intrygującą stronę do dziedzictwa wielkiego muzyka. Miejmy nadzieję, że prawda prędzej czy później wyjdzie na jaw.

A propos, niedawno Buddy Guy wspominał, jak brytyjscy bluesowi gitarzyści lat 1960., w tym Beck, dali potężny impuls jego karierze, a Ronnie Wood opowiedział, dlaczego w Jeff Beck Group przeszedł z gitary na bas.