John Mayer chciał porzucić muzykę i zająć się projektowaniem: wytwórnia nie dostrzegła hitów w albumie, który później rozszedł się w nakładzie 5 milionów egzemplarzy

Dzisiaj siedmiokrotny zdobywca nagrody Grammy John Mayer uważany jest za jednego z najbardziej wpływowych gitarzystów swojego pokolenia. Przez lata kariery muzyk sprzedał około 20 milionów nagrań i zapracował na reputację współczesnego gitarowego bohatera.

Jednak nawet artyści tego poziomu mają momenty poważnych wątpliwości we własne siły.

Podczas rozmowy z fanami na Instagramie w 2022 roku Mayer otrzymał pytanie: czy kiedykolwiek miał ochotę całkowicie zrezygnować z gry na gitarze i co pomagało mu iść naprzód, mimo trudności.

Odpowiedź muzyka okazała się lakoniczna, ale bardzo wymowna.

„Pewnego razu przyniosłem gotowy album i powiedziano mi, że nie ma w nim ani jednego potencjalnego hitu” — opowiedział. „Wtedy się popłakałem. Co więcej, poważnie postanowiłem, że skończę z muzyką i pójdę do szkoły projektowania”.

Chodziło o album Continuum.

Prace nad tą płytą rozpoczęły się po trasie koncertowej John Mayer Trio — zespołu, który Mayer stworzył wraz z basistą Pino Palladino i perkusistą Stevem Jordanem.

Podczas koncertów muzyk coraz bardziej zagłębiał się w stylistykę blues-rockową i badał nowe granice własnej twórczości. Gdy trasa dobiegła końca, zrozumiał, że chce kontynuować współpracę z tym zespołem i wykorzystać jego brzmienie przy tworzeniu Continuum.

Później wspominał:

„Kiedy usłyszałem, jak my troje gramy razem, stało się dla mnie jasne, że musimy tworzyć jeszcze więcej muzyki w takim składzie. To doświadczenie całkowicie zmieniło moje podejście do pisania piosenek”.

Według muzyka zmiana składu otwiera nowe możliwości dla kompozytora.

„Kiedy masz inną orkiestrę lub inną grupę, zaczynasz myśleć inaczej i budować kompozycje na nowo. To poważnie wpłynęło na to, jak tworzę muzykę”.

Szczególnie zauważalna stała się zmiana kursu twórczego. O ile wcześniej Mayer częściej orientował się na pop-rock z wyraźnymi refrenami, to w Continuum postawił na elementy bluesa i soulu.

Jak wyjaśniał sam artysta:

„Chciałem nagrać album, który przetrwa próbę czasu i pozostanie aktualny na długo”.

Właśnie dlatego negatywna reakcja wytwórni płytowej okazała się dla niego tak bolesna. Usłyszeć, że w projekcie nie widzą potencjału komercyjnego, było niezwykle ciężko.

Mimo to ten moment stał się ważną lekcją.

Według Mayera, zrozumiał on, jak ważne jest zaufanie własnej wizji artystycznej. Najpierw muzyk spróbował napisać nowy materiał, który mógłby bardziej spodobać się przedstawicielom wytwórni, jednak następnie zdecydował się nie rezygnować z pierwotnego pomysłu i wydać album dokładnie tak, jak go sobie od początku wyobrażał.

Ostatecznie czas pokazał, że ta decyzja była słuszna.

Continuum rozszedł się w nakładzie ponad pięciu milionów egzemplarzy i wspiął się na drugie miejsce list przebojów w USA i Kanadzie.

Później płyta uzyskała w USA status czterokrotnej platyny.

Na albumie znalazły się kompozycje, które stały się współczesnymi klasykami. Wśród nich — „Gravity”, która uzyskała ponad 530 milionów odtworzeń w serwisie Spotify, a także „Slow Dancing in a Burning Room”, która przekroczyła próg 680 milionów streamów na tej platformie.

Gdyby John Mayer wówczas posłuchał początkowej krytyki i zrezygnował ze swojego zamysłu, całkiem możliwe, że Continuum nigdy nie pojawiłby się w formie, która później uczyniła go jednym z najważniejszych nagrań współczesnej muzyki.