Simon Neil z Biffy Clyro o tym, jak jedną nutą sprawić, by ziemia zadrżała!

„Nawet boję się na nią patrzeć – kosztuje tyle, co samochód”. Simon Neil z Biffy Clyro – o tym, jak jedną nutą sprawić, by ziemia zadrżała i dlaczego uwielbia  „Greeny” Kirka Hammetta, pozostając wiernym stratowi.

Swoim dziesiątym albumem Futique szkockie trio Biffy Clyro przypomina, dlaczego w ciągu ostatnich dziesięcioleci stali się jednym z najważniejszych i najodważniejszych zespołów rockowych współczesności. Przez trzydzieści lat istnienia kolektyw zbudował rozpoznawalne brzmienie – jednocześnie potężne i emocjonalne, a ich frontman Simon Neil stał się mistrzem balansu między wściekłością riffów a kruchą melodyjnością.

Mimo że Neil od dawna kojarzony jest ze stratocasterami, nie boi się eksperymentować – a na nowym albumie zakres jego gitarowych barw poszerzył się bardziej niż kiedykolwiek. Po raz pierwszy pracując z producentem Jonathanem Gilmourem, muzyk pozwolił sobie odejść od tradycyjnego formatu „gitara–bas–perkusja” i nasycił piosenki dodatkowymi warstwami i orkiestracjami.

🎸 «Strat – to moja podstawa. Od niego wszystko się zaczyna”

Na pytanie, dlaczego od dziesięcioleci pozostaje wierny właśnie stratocasterowi, Neil odpowiada:

«Strat – to dla mnie wszystko. Mój ulubiony model to Michael Landau Signature. Przypadkowo natknąłem się na niego około dziesięć lat temu i dosłownie do mnie przemówił. Teraz mam dwa – jeden z nich prawie zawsze nagrywa partie w studio”.

Ale przy całej miłości do Fendera, Simon nie ogranicza się.

Używał modeli od małej brytyjskiej marki Fairlane Guitars, próbował instrumentów Novo, a do części Futique grał… na małym Fender Champ z wbudowanym głośnikiem.

„Brzmi cicho, ale przez mikrofon – po prostu ogień: ciepły, szorstki ton, idealnie pasujący do miksu”.

🏆 Rzadkie instrumenty: od SG z 63 roku do legendarnego Greeny

Chociaż Neil nie jest kolekcjonerem klasy Slasha czy Bonamassy, ma kilka unikalnych instrumentów.

Neil:

- „Niedawno w końcu sprawiłem sobie luksusowy prezent – wziąłem w Nashville jednego z customowych Gibsonów ’59 Les Paul ‘Greeny’ Kirka Hammetta. Bardzo długo się wahałem – cena jest ogromna”.

Mimo że Simon uważa się za stuprocentowego „strato-człowieka”, przyznaje: więź z Greeny pojawiła się natychmiast.

„Jestem wielkim fanem Metalliki. Widziałem, jak Kirk gra na Greeny przez wiele lat. Les Paul ma swój charakter i w studio jest niezastąpiony. Ale kiedy zakładam LP, czuję się, jakbym był w cudzym ubraniu”.

W jego arsenale znajdują się także:

• Les Paul z 1977 roku,
• Fender Jaguar,
• Gretsch White Falcon,
• legendarne SG z 1963 roku, kupione w Norm’s Rare Guitars.

SG nazywa „prawdziwym dziełem sztuki”, ale przyznaje, że na koncertach instrument słabo trzyma strój.

💿 Czy używali Greeny na nowym albumie?

- Tak. „Brzmi na A Thousand And One, It’s Chemical! i Woe Is Me, Wow Is You. Szczerze mówiąc, boję się nawet brać ją do ręki – jest zbyt droga. Ale ten środkowy “pozafazowy” tryb brzmi niesamowicie – nawet trochę po strato-kastersku”.

⚙️ Sprzęt: Twin Reverb, JCM800 i morze warstw

Na Futique podstawą były:

• Fender Twin Reverb,
• Marshall JCM800,
• stary Sears – tani, ale niezwykle charakterystyczny,
• sprzęt od Audio Kitchen (Little Chopper, Big Trees).

Tym razem zespół aktywnie korzystał z nagrywania DI, a potem nakładał efekty na etapie studyjnym – nietypowy zabieg dla Biffy Clyro.

„Wcześniej bałem się nagrywać DI, ale okazało się, że daje to ciekawy rezultat. W efekcie stworzyliśmy album nowoczesny, wielowarstwowy”.

⚡ „Czasami, dodając nowe partie, piosenka zaczyna się kurczyć”

Neil przyznaje: czasami z powodu liczby warstw gitarowych utwór zaczyna brzmieć… mniejszy.

„Zawsze dążę do tego, by brzmienie było potężne, ale Jonathan trzymał nas w balansie, abyśmy nie przeciążyli kompozycji”.

Mimo eksperymentów, zespół nadal sprawdza jakość piosenki w stary sposób:
jeśli działa w formacie „jedna gitara + jeden wzmacniacz”, to znaczy, że wszystko jest w porządku.

🔊 „Dwie nuty – i ziemia drży”. O potędze DADGAD

Jeden z najbardziej wyrazistych singli – A Little Love – zbudowany jest na efektownych otwartych akordach.

„Przeszedłem z tonacji molowej na durową – i zrozumiałem, że piosenka jest gotowa. DADGAD to jeden z moich ulubionych strojów: można jednym palcem tworzyć głębokie, powietrzne akordy, od których wszystko wokół wibruje”.

🧪 Własna twórczość pedałowa

W 2020 roku Neil i technik Richard Pratt wypuścili własny boost/fuzz Booooom Blast.

„Robimy je w małych seriach, ręcznie. Chcę, żeby pozostało to czymś kameralnym, zrobionym „w szopie”, a nie na taśmie produkcyjnej”.

🤘 O przesterze, stylu i magii gitary

Neil wspomina, jak nawet Eric Clapton i David Gilmour używali pedału BOSS HM-2, obecnie kojarzonego z ekstremalnym metalem.

„To niesamowite. Rozumiesz, że sprzęt to tylko narzędzie. Wszystko zależy od rąk i wyrazu”.

Czasami, jak mówi gitarzysta, celowo wchodzi w stan „nowicjusza”, aby nie stracić twórczego zapału.

🔥 „Bałem się gitary cały rok”

Po dwóch albumach wydanych w czasie pandemii Neil poczuł wypalenie emocjonalne.

„Gitara stała się moim jedynym rozmówcą w tamtym okresie. Potem nie mogłem na nią patrzeć. Poszedłem do Empire State Bastard, żeby spuścić parę. A potem wróciłem i znów poczułem radość z grania”.

🎼 Najważniejsze dla niego – pisać muzykę

Chociaż muzyk stara się rozwijać technicznie, doskonalenie umiejętności gitarowych prawie zawsze prowadzi go… do pisania nowych piosenek.

🌟 Główni bohaterowie dla Simona – od Django do Iommiego

Wśród inspirujących gitarzystów wyróżnia:

• Django Reinhardta,
• Tony'ego Iommiego,
• i wielu gitarzystów folkowych i bluesowych, u których uczył się technik gry palcami.

„Obaj to ludzie, którzy przekuli ograniczenia w siłę i stworzyli całe gatunki”.

Biffy Clyro - Live at TRNSMT, Glasgow, Szkocja 2025